ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 183 / 5

ประโยค - ทัศนสัมผัสจากกาแปลก ภาค ๑ หน้า 71 ที่ปรารถนาที่คน "บรรดาทั้งหลาย ลื้อมกราบว่า "การบำเรอ ที่คนใด ด้วยอรรถรสว่า ที่ตนต้องการประสงค์ ท่านกล่าวด้วยคำมี ประมาณเท่านั้น." บัดนี้ พระผู้พระภาคเจ้า จง

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการบำเรอด้วยอรรถรสในบริบททางธรรม การชี้แจงถึงความหมายของคำว่า 'เอตทคุสิ' ที่เกี่ยวข้องกับการนำรัดีในสตรี การสื่อสารทางธรรมผ่านภาษาที่ละเอียดอ่อน สอนให้เห็นคุณค่าของการประพฤติธ

ประโยค(ตอน) - ทอดสนมปาสำกากเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 72 คำว่า "ฉันก็เป็นมนุษย์" หล่อนก็เป็นมนุษย์" เป็นต้น แล้วกล่าวด้วยถ้อยคำพาดพิงญงงๆ อย่างนี้ว่า "หล่อนสมควรให้ญงแกล้ง" คำว่า อติฏิ จ โหติ เป็นต้น มีวัด

บทนี้กล่าวถึงแนวคิดความเป็นมนุษย์และการตีความหมายของคำสอนทางศาสนา เช่น ความเห็นเกี่ยวกับสิกขาบทและบทบาทของพระอุทายีระในคำสอน พูดถึงความสำคัญของการเป็นมนุษย์และการปรับปรุงตนเองในทางธรรม การให้ความสำคัญ

ประโยค (คง) - ทัศสนั่นป่าทำกามาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 74 บรรดาอวาหะเป็นต้น ที่ชื่อว่า อวาหะ ได้แก่ การนำเด็กสาวจากตระกูลอื่น เพื่อเด็กหนุ่ม ที่ชื่อว่า วิวทะ ได้แก่ การส่งเด็กสาวของตนไปสู่ตระกูลอื่น. กล่า

เนื้อหาในหน้าที่ 74 นี้ว่าด้วยการอวาหะซึ่งเป็นการนำเด็กสาวจากตระกูลหนึ่งไปยังอีกตระกูลเพื่อตอบสนองความต้องการของเด็กหนุ่ม โดยมีการกำหนดวันและเวลาในการมอบตัวเด็กสาว มีการพูดถึงการใช้สอยหญิงร่วมกับครอบค

ประโยค-ฤดิบูรณ์นาฏศิลป์จานกาเปล ภาค ๑ หน้าที่ 78 แก้ชายอย่างนี้ว่า "เธอจับเป็นหัวขั้วคราว." บ่นติชมทราบว่าต้องส่งทีก็เสสด." [อธิบายหญิง ๑๐ จำพวก] บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อทรงแสดงหญิง จำพวกที่ท

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์หญิง ๑๐ จำพวกในนาฏศิลป์จานกาเปล โดยพระผู้มีพระภาคเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงธรรมชาติและบทบาทของผู้หญิงในแง่ต่างๆ ซึ่งแบ่งออกเป็น 10 ประเภท เช่น หญิงที่มารดารักษาและลักษณะของการอ

ประโยค - ทฤษฎีสนับปละนักกาวาเปล ภาค ๓ - หน้าที่ 87 ในบทท้ายแห่งฏูกะนัน พึงทราบวิจฉัย ดังนี้:- หลายบทว่า อันตวาสิกอบแล้ว กลับมาบอกภายนอก มีความว่า อันตวาสิกามแล้วไม่บอกแก่ อาจารย์ ไปเสี่ยงทางอื่น บอกแก

บทนี้เสนอวิจฉัยเกี่ยวกับทฤษฎีสนับปละนักกาวาเปล โดยเน้นการแบ่งประเภทในการบอกและไม่บอกแก่อาจารย์ และการรับคำภายใต้หลายสถานการณ์ รวมถึงบทบาทของอุปสกาในบริบทของการดำรงชีวิตของภิกษุ โดยมีการอธิบายความละเอี

ประโยค (ตอน) - ทุษย์สมนันปัจจากาเปล ภาค 1 - หน้าที่ 88 (พวกช่าง) ในการสร้างอุปลาสถานเป็นต้นนั้น เมื่อภิญูไปด้วยกรณียะของสงฆ์ชนนี้ ไม่เป็นอาบัติ. เมื่อในอดีกรมที่กำลังทำก็มีนิยมหันกันนี้. ไม่เป็นอาบัติ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสร้างอุปลาสถานและหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการไม่เป็นอาบัติของภิกษุซึ่งออกจากสถานที่ไปยังสำนักอุปลาส รวมทั้งการสื่อสารข่าวสารระหว่างภิกษุและการวิเคราะห์ความเข้าใจในกระแสคำสั่งเพิ่มเติ

ประโยค - ทุษฎีสมันดปสากากแปลง ภาค ๑ หน้า 89 เพื่อปรงนิบัติยมเกิด." ถ้าอภิญนั้นไปพูดคะแยมารครนั่นแล้วกลับ มาบอกข่าวกามา หรือไม่มาแห่งโยมารคคนนั้น แก่โยมบิดา เป็น สังฆาณิสสส. 3 สมุฏฐานนี้ เป็นจิตตกสมุ

บทบัญญัติว่าด้วยจิตตกสมุฏฐาน และการกระทำทางกรรมเป็นสิ่งที่ได้รับการวิเคราะห์ในเชิงปรัชญา บทนี้กล่าวถึงการสื่อสารข่าวสารและการทะเลาะในบริบทของศีลธรรมโดยใช้ตัวอย่างของผู้หญิงที่คิดจะหย่า ในการบริบทนี้ ห

ประโยค - ทุ่งสนั่นป่าสำกากเปล ภาค - หน้าที่ 90 ซังสักค่ะ: ฉะนั้น แม้ในทุกจุลสิกาขาขามเป็นตันนี้ นางยักษ์นี้และ นางเปรตบันฑิตพingราบว่า "เป็นวัดฏแห่งดงลิจฉายเหมือนกัน." แต่ในอรรถกถาทั้งหลาย ท่านไม่ได

ประโยค- ทุคินสนั่นปาสากาเปล ภาค ๑ - หน้า 91 สงฆ ทิสุดสิกขาบทที่ ๖ กุฏิการสิกขาบทวรรณนา กุฏิการสิกขาบทว่า เทน สงสมญ เป็นตน ข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไป ในกุฏิการสิกขาบทนั้น พึงทราบวินิจฉัยดังนี้ :- [ แก้อารัญฺ

ในบทนี้กล่าวถึงวิธีการและบทบัญญัติของกุฏิการสิกขาบท โดยเน้นที่กลุ่มเด็กหนุ่มที่เรียกว่า 'อพวกา' ซึ่งมีความสำคัญในสังคมสงฆ์ เรื่องราวนี้ช่วยให้เข้าใจถึงบทบาทและความรับผิดชอบของกุฎิชาวะแคว้นอพรี โดยมีกา

ประโยค - ทุดสัตย์ปาสาทิกาเปล ภาค ๓ - หน้าที่ ๙๓ วิหารมีการบางอย่างจำเป็นต้องทำ พวกท่านจงให้ทำกิจกรรมในวิหารนั้น." การที่ภิกษุขอหัตถกรรมบางอย่างกระจ่าง หรือคนอื่นแม่ผู้ขาอยู่ในงานของตน ซึ่งก็อาจเครื่อง

บทความนี้กล่าวถึงความจำเป็นของการทำกิจกรรมในวิหาร โดยเฉพาะการที่ภิกษุประสงค์จะสร้างปราสาท และวิธีการติดต่อและทำงานร่วมกับช่างต่าง ๆ เช่น ต้นไม้ อิฐ และวัสดุอื่น ๆ การประสานงานเพื่อให้ได้วัสดุที่ต้องกา

ประโยค - ทุษย์สมุนป่าสักเก้าเปล ภาค ๑ - หัวหน้า 94 ไปยังสำนักงานช่างมุ่งหลังคาเรือน เพื่อขอขัดกรรมม เพื่อขอจิตกรรม " แล้วขอหัดกรรม สมควรอยู่ และจะรับอามมที่ตนได้ ด้วยอำนาจของหัตกรรมดีดี ด้วยการเพิ่มให

เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการงานของช่างและการขอขัดกรรม เพิ่มค่าจ้างและเบี้ยเลี้ยงแก่คนงาน อีกทั้งการเกี่ยวข้องในระบบบาตรใหม่ในชุมชน ที่มีการร่วมมือและขอความช่วยเหลือจากชาวบ้าน การทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนา ชุ

ประโยค- ทัศสนสนปสากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 95 แล้วรับมาตรไปทานน้ำมัน บรรจุข้าวต้มหรือ ข้าวสวยให้เต็มแล้วถวาย, ไม่ชื่อว่าเป็นวิญญุติ, จะรับรอย ฉันนี้เ้ล พากิญญ์ที่อิ่นหยาบแตชชำดี ไปถึงหอฉันไม่เห็นที่นั่ง

เนื้อหาพูดถึงวิธีการปฏิบัติของภิกษุในพระพุทธศาสนา รวมถึงการบอกล่ำก่อนที่จะออกจากสถานที่ การรับบริจาคอย่างถูกต้องและมารยาทในการปฏิบัติที่ควรมีในการใช้ชีวิตของภิกษุ การบอกลาก่อนมีส่วนสำคัญในการหลีกเลี่

ประโยค (ตอน) - ดูตุ้มสนับปลากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 98 ของนั่นของภิญูเหล่านั้น ว่า อุภูชินติปี มีความว่า ย่อมได้รับความหวาดสะง้ง คือ ไฉน หวั่นไวว่า "จัดให้เหน่ออะไรไปหนอ ?" ว่า อุตตสนติปี มีความว่า พบภ

เนื้อหาพูดถึงคำศัพท์และการตีความคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยแสดงคำนิยามที่สำคัญและวิธีการที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้สอนให้แก่ภิกษุทั้งหลาย เพื่อสร้างความเข้าใจในเรื่องราวต่าง ๆ และอรรถศัพท์ในบริบทของการศึกษา

ประโยค (ต่อ) - ดูต่อมราปาสำหรับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100 ขออนุญาตก่อเรา ทำให้เราหวาดเสียวย เหมือนบุรุษมีาคมในมื้อนั้น ทำให้คนอื่นหวาดเสียวย จะนั่น. ข้อว่า เสส ม ยากนโก มีความว่า ขออนุญาติ่งเก้บดี. ข้อว่

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และตีความของกลอนในวรรณกรรมประจำชาติ โดยยกตัวอย่างบทสนทนาที่มีการใช้ภาษาที่ลึกซึ้ง เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจถึงแนวคิดและบริบทของการสื่อสารในสมัยก่อน โดยเฉพาะในเรื่องเกี่ยวกับสัตว

กระโปง) - ทัศนสมันดป่าเขาสำหรับกเปน ภาค ๑ - หน้าที่ 101 อธิบายว่า "เธอเป็นผูงามแล้วแต่ว่าไหน?" แม้ในคำว่า ตโต อะ ควา อาจอาจมิ นี้ ก็มิ่น้อยอย่างนั้น เหมือนกัน. บทว่า อุพพาทโม มีความว่า เป็นผู้กล้า

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ความหมายของคำต่างๆ ในพระธรรม แสดงให้เห็นถึงการสื่อสารทางศาสนาและการเสวนาระหว่างภิกขุและประชาชน ตัวอย่างคำพูดและการใช้ภาษาที่มีความสำคัญต่อการเข้าใจภาษาในบริบทที่แตกต่างกัน เนื

ประโยค (๒) - ตุคตสมําปนาปสาทิกาแปล ภาค ๑ - หน้า 102 คำว่า มาเม วิทิสสนา อญ มีความว่า ความเป็นผู้ไม่ เป็นที่รัก อย่าได้มีแล้วแก่ข้าเจ้า อธิบายว่า " ข้ามเจ้าอย่าได้เป็นที่ เกลียดชัง คือ ไม่เป็นที่รักของ

บทความนี้พูดถึงคำว่า 'ไม่เป็นที่รัก' ซึ่งมีความหมายที่ชัดเจนในพระพุทธศาสนา โดยการอธิบายเกี่ยวกับคำคำที่เกี่ยวข้อง เช่น การอ้อนวอน และอุปกรณ์ในการขอสิ่งของ รวมถึงคำที่ใช้ในการบรรยายเกี่ยวกับการโบกฉาบภู

ประโยค(๑) - ดูตัวสมุนปลาสากแกมเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 103 ด้วยอารมณ์ขออภัยเอง พิงปฏิบัติ โดยนับว่าแล้ว ในสถานบทนี้ นั่นและ, ฉะนั้น เพื่อแสดงธรรวว่า " กิฏุมผู้สร้างเองก็ดตามให้ผู้อื่น สร้างกีตาม ทั้งสองพ

ในบทนี้เสนอการวิเคราะห์โดยพระอุบลเกี่ยวกับอารมณ์ การสร้างกี และการทำงานร่วมกันในกรอบธรรม. มีการพูดถึงความสำคัญของภูมิซึ่งสร้างประโยชน์ให้แก่คน พร้อมทั้งการอธิบายแนวคิดต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น อตฺตทุตถ

ประโยค) - จุดเสมหะปลาสากเทปปลา ภาค 1 - หน้าที่ 104 อัฟโพหรายก. ถ้าเกิดยไม่มีความต้องการด้วยก้อนดินผสมแกลบ สร้างให้เสร็จด้วยก้อนดินเหนียวใหญ่เท่านั้น ดินเหนียวให้นั่นแล เป็นเขตกำหนด บทว่า ตริย กล่าวว่

บทความนี้พูดถึงการสร้างกุฎิและวิธีการกำหนดขนาดตามคำสอนในพระสุตตันตปิฎก โดยมีการกล่าวถึงมาตรฐานด้านยาวและด้านกว้างที่ควรปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ซึ่งมีการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการวัดขนาดและกรรมวิธีใ

ประโยค (3) - ดูอธิบายปากสถานกาแจกปล. ภาค ๑ - หน้า 105 ไปข้างโน้นข้างนี้ไม่ได้, กูอธิบายได้ถึงการบ่งว่า "กูอธิบาย:" เพราะฉะนั้นกูอธิบายก็สมควร. แต่อยในหาปัจจัยท่านกล่าวว่ากูอธิบายว่าง ๔ คอไว้โดยกำหนดอย

บทความนี้กล่าวถึงการอธิบายในการสร้างโครงสร้างและความสำคัญของการวางแผนการก่อสร้างอย่างถูกต้อง โดยมีการเน้นที่ปัจจัยในการสร้างที่ควรคำนึงถึง เช่น การกำหนดโครงสร้างและวัสดุที่จะใช้. ยังมีการกล่าวถึงการอธ

ประโยค(ตอน) - ดูดมดน้ำปลาสำหรับแปล ภาค 1 หน้า 107 บทว่า ปัตตกุลัง มีความว่า เวลาที่แห่งการตรวจดูดีถึงแล้ว; เพราะเหตุนั้น จึงเชื่อว่ามีถึงแล้ว. ปัตตกัลังนั้นแสงว่า ปัตตกัลัง. ก็ดแปลอุปโลกนกรรมนี้ ถึงจ

บทความพูดถึงการตรวจสอบพื้นที่และที่อยู่ของสัตว์เล็ก โดยเฉพาะมด รวมถึงการห้ามดำเนินการที่กระทบต่อที่อยู่ของพวกมัน เช่น การตัดต้นไม้ในที่อาศัยเพื่อเป็นการอนุรักษ์ คุณค่าของธรรมชาติและความสำคัญในการรักษา